“We had no intention of abandoning this campaign of breaking idols. We were waiting for an appropriate day to begin it.
Accordingly, May 27 had been designated as Buddha Day, and the government had even declared it a public holiday. We decided that Buddha Day was the most suitable day to begin the destruction of these Aryan gods.
We then considered which deity should be broken first. Since they always place this deity first in all rituals and ceremonies, we decided that the image of Ganesha (Vinayaka) should be the first idol to be broken. Thus, on May 27, we broke the image of Ganesha.
Just as Hindi inscriptions on railway stations had been erased simultaneously in more than 500 towns by thousands of people, the breaking of Vinayaka idols also took place throughout Tamil Nadu, including villages without railway stations. In every part of Tamil Nadu, even in remote corners, Vinayaka images were made and then broken.
But did Vinayaka disappear because we broke these idols? No. In fact, there may even be a few more now.
People began conducting special worship and ceremonies for idols that had previously been neglected.
We are not concerned about that. If there were already 200,000 Vinayaka idols and another 3,000 have now been added, what difference does it make? When those 200,000 idols disappear, won’t these additional 3,000 disappear as well? Or can these newly created 3,000 idols somehow protect the original 200,000 from eventually vanishing? Certainly not.
People are merely playing games in the name of opposition. Yes, it is nothing more than a game.
Why do I say this? Because we did not break these idols for amusement.
The gods that are celebrated in this way are obscene, degrading, unjust, and irrational. They keep us in the position of Sudras and servants, destined to labor for others and remain deprived. They elevate the Brahmin— whether idle, unclean, or immoral—to the status of a superior caste, allowing him to live comfortably from the labor of others without working himself. It is these gods that sustain such a system.
Therefore, if our degraded condition and primitive social state are to end, these gods must disappear. We explain these reasons and these clear truths, and on that basis we break these idols.
If our opponents could provide a proper answer—if they could clearly demonstrate
that what we say is wrong and explain why— we would not hesitate to accept it. But no one has done so. No one has been able to do so.
Thanthai Periyar conducted the breaking of Vinayaka idols publicly at Trichy and his followers did the demonstration throughout Tamil Nadu on 27th May 1953.
Instead, they merely shout, ‘Ramasamy Naicker is breaking our gods! Our gods are being destroyed!’ Their response is simply to create more idols. But who creates these new idols? The very same people who already worship the old ones. Those who have never worshipped idols, who regard them as frauds and superstitions, and who have the courage to smash them into pieces, are not going to manufacture new ones. So why should we be concerned? Let the fools who constantly clash with one another continue doing so. What is new about that?
Furthermore, when we began breaking Vinayaka idols, some people organized campaigns to promote our sacred myths and Puranas as a counter to the propaganda of the Dravidar Kazhagam.
We are not worried about that either. We ourselves discuss these Puranas and point out the obscenities, injustices, irrationalities, and immoralities contained within them. That is precisely why we argue that they should be rejected.
If one wishes to break Vinayaka, one must first expose the stories and myths associated with him. Similarly, if one says that the Ramayana should be burned, one must first examine it page by page, chapter by chapter, exposing its contents before calling for its rejection.
We have never said that idols should simply be broken or texts burned without explanation.
In fact, when they promote these Puranas, it creates an opportunity for people to learn what these texts are truly like. Therefore, we are not concerned about such counter-propaganda or about the creation of new idols. They will cause us no loss.
Do you think we will stop with Vinayaka? No. We will continue, one after another, breaking these gods.
First we broke Vinayaka, an important Saivite deity. Next, we will break an important Vaishnavite deity. We will continue in this manner, perhaps on the special day associated with that deity. We are certainly going to do it.
I am announcing this now itself. Everyone should prepare!”
- Modern Rationalist, jun.2026
எல்லாக் கடவுள்களும் இறுதியில் மறைந்து போவார்கள்!
பெரியார் ஈ.வெ.ரமாசாமி
சிலைகளை உடைக்கும் இந்தப் பிரச்சாரத்தைக் கைவிடும் எண்ணம் எங்களுக்கு இருக்கவில்லை. அதைத் தொடங்குவதற்குப் பொருத்தமான ஒரு நாளுக்காக நாங்கள் காத்திருந்தோம்.
அதன்படி, மே 27 புத்தர் தினமாக அறிவிக்கப்பட்டு, அரசாங்கம் அதனை ஒரு பொது விடுமுறையாகவும் அறிவித்திருந்தது. இந்த ஆரியக் கடவுள்களை அழிக்கும் பணியைத் தொடங்குவதற்கு புத்தர் தினமே மிகவும் பொருத்தமான நாள் என்று நாங்கள் தீர்மானித்தோம்.
பின்னர், எந்த தெய்வத்தை முதலில் உடைப்பது என்று நாங்கள் ஆலோசித்தோம். எல்லா சடங்குகளிலும் விழாக்களிலும் இந்தத் தெய்வத்தையே முதலில் வைப்பதால், விநாயகர் சிலையையே முதலில் உடைக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் முடிவு செய்தோம். அதன்படி, மே 27 அன்று, நாங்கள் விநாயகர் சிலையை உடைத்தோம்.
500-க்கும் மேற்பட்ட நகரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களால் ஒரே நேரத்தில் இரயில் நிலையங்களில் இருந்த இந்தி கல்வெட்டுகள் அழிக்கப்பட்டதைப் போலவே, இரயில் நிலையங்கள் இல்லாத கிராமங்கள் உட்பட தமிழ்நாடு முழுவதும் விநாயகர் சிலைகள் உடைக்கப்பட்டன. தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும், தொலைதூர மூலைகளில்கூட, விநாயகர் சிலைகள் செய்யப்பட்டு பின்னர் உடைக்கப்பட்டன.
ஆனால் நாம் இந்தச் சிலைகளை உடைத்ததால் விநாயகர் மறைந்துவிட்டாரா? இல்லை. உண்மையில், இப்போது இன்னும் சில சிலைகள் கூட இருக்கலாம்.
முன்னர் புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த சிலைகளுக்காக மக்கள் சிறப்பு வழிபாடுகளையும் சடங்குகளையும் நடத்தத் தொடங்கினர்.
நாங்கள் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. ஏற்கெனவே 2 லட்சம் விநாயகர் சிலைகள் இருக்கும் நிலையில், இப்போது மேலும் 3,000 சிலைகள் சேர்க்கப்பட்டால், அதனால் என்ன வித்தியாசம் வந்துவிடப் போகிறது? அந்த 2 லட்சம் சிலைகள் மறைந்துவிட்டால், கூடுதலாகச் சேர்க்கப்பட்ட இந்த 3,000 சிலைகளும் மறைந்துவிடாதா? அல்லது, புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இந்த 3,000 சிலைகள், முதலில் இருந்த 2 லட்சம் சிலைகளும் இறுதியில் அழிந்துபோகாமல் எப்படியாவது பாதுகாக்க முடியுமா? நிச்சயமாக முடியாது.
மக்கள் எதிர்ப்பு என்ற பெயரில் வெறும் விளையாட்டுகளை விளையாடுகிறார்கள். ஆம், இது ஒரு விளையாட்டைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.
நான் ஏன் இப்படிச் சொல்கிறேன்? ஏனென்றால், நாங்கள் இந்தச் சிலைகளை வேடிக்கைக்காக உடைக்கவில்லை.
இவ்வாறு கொண்டாடப்படும் தெய்வங்கள் அருவருப்பானவை, இழிவானவை, அநீதியானவை மற்றும் பகுத்தறிவற்றவை. அவை நம்மை சூத்திரர்கள் மற்றும் அடிமைகள் என்ற நிலையில் வைத்து, பிறருக்காக உழைத்து, வறுமையில் வாடச் செய்கின்றன. அவை பிராமணனை—அவன் சோம்பேறியாகவோ, தீட்டுள்ளவனாகவோ, அல்லது ஒழுக்கமற்றவனாகவோ இருந்தாலும்—ஒரு உயர்ந்த சாதியின் நிலைக்கு உயர்த்தி, அவன் தானே உழைக்காமல் பிறரின் உழைப்பில் வசதியாக வாழ அனுமதிக்கின்றன. இத்தகைய ஒரு அமைப்பை நிலைநிறுத்துபவை இந்தத் தெய்வங்களே.
எனவே, நமது இழிவான நிலையும் பழமையான சமூக நிலையும் முடிவுக்கு வர வேண்டுமானால், இந்தத் தெய்வங்கள் மறைந்து போக வேண்டும். இந்தக் காரணங்களையும் இந்தத் தெளிவான உண்மைகளையும் நாங்கள் விளக்கி, அதன் அடிப்படையில் இந்தச் சிலைகளை உடைக்கிறோம்.
நம் எதிரிகளால் ஒரு சரியான பதிலை அளிக்க முடிந்தால்—அவர்களால் தெளிவாக நிரூபிக்க முடிந்தால்
நாம் சொல்வது தவறு என்றும், அதற்கான காரணத்தையும் விளக்கினால், அதை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு நாம் தயங்க மாட்டோம். ஆனால், யாரும் அவ்வாறு செய்ததில்லை. ஒருவராலும் அவ்வாறு செய்ய முடிந்ததில்லை.
தந்தை பெரியார் திருச்சியில் விநாயகர் சிலைகளைப் பகிரங்கமாக உடைத்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, 1953-ஆம் ஆண்டு மே 27-ஆம் தேதி அவரது ஆதரவாளர்கள் தமிழ்நாடு முழுவதும் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டனர் .
மாறாக, அவர்கள் வெறுமனே, 'ராமசாமி நாயக்கர் எங்கள் தெய்வங்களை உடைக்கிறார்! எங்கள் தெய்வங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன!' என்று கத்துகிறார்கள். அவர்களின் பதில், மேலும் சிலைகளை உருவாக்குவது மட்டுமே. ஆனால் இந்தப் புதிய சிலைகளை உருவாக்குவது யார்? ஏற்கனவே பழைய சிலைகளை வணங்கும் அதே நபர்கள்தான். சிலைகளை ஒருபோதும் வணங்காதவர்கள், அவற்றை மோசடிகள் மற்றும் மூடநம்பிக்கைகள் என்று கருதுபவர்கள், அவற்றை துண்டு துண்டாக உடைக்கும் தைரியம் கொண்டவர்கள், புதிய சிலைகளை உருவாக்கப் போவதில்லை. அப்படியென்றால் நாம் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்? ஒருவருக்கொருவர் தொடர்ந்து மோதிக்கொள்ளும் அந்த முட்டாள்கள் அப்படியே தொடரட்டும். அதில் புதிதாக என்ன இருக்கிறது?
மேலும், நாங்கள் விநாயகர் சிலைகளை உடைக்கத் தொடங்கியபோது, திராவிடர் கழகத்தின் பிரச்சாரத்திற்கு எதிர்வினையாக, சிலர் எங்கள் புனிதமான தொன்மங்களையும் புராணங்களையும் முன்னிறுத்தும் பிரச்சாரங்களை ஏற்பாடு செய்தனர்.
அதைப் பற்றியும் நாங்கள் கவலைப்படவில்லை. நாங்களே இந்தப் புராணங்களைப் பற்றி விவாதித்து, அவற்றில் அடங்கியுள்ள அருவருப்புகள், அநீதிகள், பகுத்தறிவின்மைகள் மற்றும் ஒழுக்கக்கேடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறோம். சரியாக இந்தக் காரணத்தினால்தான் அவை நிராகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று நாங்கள் வாதிடுகிறோம்.
விநாயகரை உடைக்க ஒருவர் விரும்பினால், அவருடன் தொடர்புடைய கதைகளையும் புராணங்களையும் முதலில் அம்பலப்படுத்த வேண்டும். அதுபோலவே, இராமாயணத்தை எரிக்க வேண்டும் என்று ஒருவர் கூறினால், அதை நிராகரிக்க அழைப்பு விடுப்பதற்கு முன், முதலில் அதனைப் பக்கம் பக்கமாக, அத்தியாயம் அத்தியாயமாக ஆராய்ந்து, அதன் உள்ளடக்கங்களை அம்பலப்படுத்த வேண்டும்.
விளக்கம் ஏதுமின்றி சிலைகளை உடைக்க வேண்டும் என்றோ, நூல்களை எரிக்க வேண்டும் என்றோ நாங்கள் ஒருபோதும் கூறியதில்லை.
உண்மையில், அவர்கள் இந்தப் புராணங்களைப் பரப்பும் போது, அந்த நூல்கள் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவை என்பதை மக்கள் அறிந்துகொள்ள ஒரு வாய்ப்பு உருவாகிறது. எனவே, இதுபோன்ற எதிர் பிரச்சாரங்களைப் பற்றியோ அல்லது புதிய சிலைகள் உருவாக்கப்படுவதைப் பற்றியோ நாங்கள் கவலைப்படவில்லை. அதனால் எங்களுக்கு எந்த இழப்பும் ஏற்படாது.
நாம் விநாயகருடன் நிறுத்திவிடுவோம் என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்லை. நாம் தொடர்ந்து, ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, இந்தக் கடவுள்களை உடைத்துக்கொண்டே இருப்போம்.
முதலில், முக்கியமான சைவத் தெய்வமான விநாயகரை உடைத்தோம். அடுத்து, ஒரு முக்கியமான வைணவத் தெய்வத்தை உடைப்போம். இதே முறையில், ஒருவேளை அந்தந்தத் தெய்வத்துடன் தொடர்புடைய சிறப்பு நாளில், நாம் தொடர்வோம். நாம் அதை நிச்சயமாகச் செய்யப் போகிறோம்.
இதை இப்போதே அறிவிக்கிறேன். அனைவரும் தயாராகுங்கள்!
